Tarihçe

Gällivare'de Dundret Runt, baharın belirgin bir işareti ve birçok kayakçı için doğal bir hedef haline geldi. Peki her şey nasıl başladı?

11 Nisan 1965'te düzenlenen ilk Dundret Runt yarışında, 228 katılımcı Dundret Dağı'nın eteğinde sıraya girdi. Daha ilk yılında bile kayakçılar 30 km veya 60 km olmak üzere iki mesafe arasında seçim yapabiliyordu. 60 km'lik yarışçılar Harrträsk yakınlarında başlarken, 30 km'lik yarışa katılanlar teleferikle (!) Dundret'in zirvesine çıktıktan sonra dağın güney tarafındaki Kelva kontrol noktasına doğru aşağıya indiler.

Yarış fikri, efsanevi kayak lideri Gösta Frohm'un Gällivare'ye yaptığı bir ziyaretin ardından ortaya çıktı. Frohm, İsveç Açık Hava Derneği'nin Dundret çevresinde bir eğlence yarışı düzenlemesi gerektiğine inanıyordu. “Dundret Runt – birkaç kez söyleyin, şiir gibi olur.” Dedi ki: "Kısa süre sonra ilk etkinlik düzenlendi."

1969'da Dundret'e çıkan teleferik yarışta son kez kullanıldı. Aşırı buzlu koşullar, katılımcıların Kelva'ya doğru dağdan inmeye çalışırken kaosa neden oldu ve çok sayıda yaralanmaya, kayak ve kayak sopalarının kırılmasına yol açtı. Ertesi yıl yeni bir parkur oluşturuldu, ancak yerel halk tarafından iyi karşılanmadı. “Bu Dundret Runt değil,” Kayakçılar protesto etti. 1971'de, 30 km'lik parkur nihayet mevcut haline getirildi ve katılımcıların Dundret'i her yönden görmelerine olanak sağlandı.

Yarış parkurundaki yardım istasyonlarının da özel bir tarihi vardır.

Yiyecek ve içecek istasyonları her zaman mevcuttu. playDundret Runt'ta önemli bir rol oynayan bu istasyonlar, rekreasyonel kayakçılar için önemli duraklardır. 1965 gibi erken bir tarihte, organizatörler istasyonlara ev sahipliği yapmak için yerel şirketlerle ortaklık kurmuşlardır. 1994 tarihli 30. yıl dönümü yayınında şu ifadeler yer almaktadır:

“Dundret Runt'ta önemli olan zaman değil, hedefin kendisidir. Bu aynı zamanda kayakçıların istasyonlarda durup hak ettikleri molanın tadını çıkarmaları ve bir tür dayanışma duygusu yaratmaları anlamına gelir.”

Bu gelenek devam ediyor. Bugün, 30 km'lik parkurda beş, 50 km'lik parkurda ise yedi istasyon bulunuyor ve bu istasyonlarda yerel işletmeler ve kuruluşlar, Hellner Stadyumu'na dönüş yolunda yiyecek ve içecek servisi yaparak sıcak bir karşılama ortamı sunuyor.

Yarışlar

1965'teki başlangıcından beri Dundret Runt, zaman tutulmayan bir eğlence yarışı olmuştur ve bu gelenek devam etmektedir. Başlangıç ​​saati 07:00 ile 09:00 arasındadır ve toplu başlangıç ​​08:00'de yapılır. Katılımcılar dağda kendi hızlarında kayak yaparlar – acele etmeye gerek yoktur. Parkur boyunca yiyecek ve içecek istasyonları, tezahüratlar ve harika bir atmosfer bulacaksınız. Saat 14:00'te Porjusvägen'de bitiş çizgisine 13 km kala yarışın bitiş saati belirlenir.

13km

2025 yılında başlatılan 13 km'lik yarış, katılımcıların otobüsle Kelvajärvi'ye taşınmasıyla başlıyor. Oradan, XL Bygg/Colorama kontrol noktası yakınındaki başlangıç ​​noktasına 1 km'lik bir ulaşım etabı ile ulaşılıyor. Parkur daha sonra çeşitli arazilerden geçerek Hellner Stadyumu'ndaki bitiş noktasına kadar devam ediyor. Sık sık kurulan yardım istasyonlarıyla bu yarış, her yaştan katılımcı için keyifli bir deneyim sunuyor.

30km

30 km'lik parkur nispeten kolaydır ve çoğunlukla Dundret'i çevreleyen bataklık alanları takip eder. 10 km sonra, 50 km'lik parkurun tekrar birleştiği yemek istasyonu hem kayakçılar hem de seyirciler arasında popülerdir. Burada ateşler yakılır ve sıcak ren geyiği suyu servis edilir.

Malm kontrol noktasından birkaç kilometre sonra, parkurun tek gerçek iniş bölümü, eski Tunturistavosjänkkä çayırına doğru uzanır. 17 km sonra, kayakçılar Porjusvägen boyunca tırmanışlarla karşı karşıya kalırlar; bu, bacaklarında zaten yaklaşık 20 km yol kat etmiş birçok amatör kayakçı için zorlu bir mücadeledir. Burada sık sık yardım istasyonları bulunur ve son yemek molasından sonra, Hellner Stadyumu'ndaki bitiş noktasına kadar beş kilometrelik daha kolay bir bölüm kalır.

50km

Uzun Dundret Runt parkuru başlangıçta 60 km uzunluğundaydı ve daha kısa olmasına rağmen Vasaloppet ile sık sık karşılaştırılan, oldukça zorlu bir parkur olarak kabul ediliyordu. Bugün parkur 50 km'ye (tam olarak 47 km'ye) kısaltıldı, ancak yine de ciddi bir meydan okuma olmaya devam ediyor.

Harrträsk boyunca ve geniş bataklıklardan geçerek 10 km'lik çift batonla ilerledikten sonra kayakçılar Renforskningen'deki ikinci kontrol noktasına ulaşıyor. Bu eski araştırma istasyonunda, İsveç Tarım Bilimleri Üniversitesi, ren geyiklerinin acil beslenmesi üzerine araştırmalar yürütmüştür. Burada katılımcılar yaban mersini çorbası ve spor içeceği ile enerji depoluyorlar.

En zorlu bölüm, Kuolpa Geçidi üzerinden uzun tırmanışlarla başlıyor. Bir sonraki büyük zorluk, yarışın ortasında geliyor: sınır çizgisi boyunca uzanan uzun ve istikrarlı bir tırmanış olan Saivovaara'ya tırmanış. Saivovaara'dan sonra, hak edilmiş 1 km'lik bir iniş, kayakçıları sıcak ren geyiği çorbasıyla ödüllendiren 30 km'lik parkura geri götürüyor.

Etkinlik hakkında daha fazla bilgi bulunabilir İŞTE